روز پنجم ذیالقعده و پنجمین روز از دهه کرامت با عنوان «امامزادگان؛ ذخائر معنوی جامعه» در تقویم رسمی کشور به عنوان روز بزرگداشت و تجلیل از امامزادگان و بقاع متبرکه نامگذاری شده است

به گزارش افرنگ خبر / بقاع متبرکه امام زادگان، از مهمترین مراکز فرهنگی کشور است و مردم مؤمن توجه ویژهای به امامزادگان در طول تاریخ داشته اند. در نتیجه این اماکن برای مردم تنها بهصورت یک مکان زیارتی و مذهبی نبوده است بلکه در زندگی مردم تأثیرات گوناگونی بر جای گذارده و کارکردهای مختلفی را برای مردم هر منطقه داشتهاند.
حضور امامزادگان در ایران سبب ترویج قرآن و عترت و اسلام شده است. امامزادگان، آرامگاههای مقدس و اماکن متبرک مذهبی ازجمله پایگاههایی هستند که قدرت تأثیرگذاری و کارکردهای آن در ابعاد مختلف زندگی انسانها به خوبی مشهود است. بقاع متبرکه جزیی از ریشههای مهم دینی و فرهنگی به حساب میآید و نقش بسیار مهمی در حفظ و تقویت ارزشهای فرهنگی و مصونیت از هرگونه تهاجم و تعرض فرهنگی نیز دارد.
ائمه اطهار (ع) در روایات مختلفی مردم را سفارش فرمودهاند که به زیارت قبور بزرگان مشرف شوند و با ارتباط و استمداد از ارواح مقدس آنان، زمینه رشد روحی خود را فراهم کردند و به حوائج دنیوی و اخروی خود نیز نائل شوند. مقبره نوادگان ائمه اطهار، همواره برای مردم ایران از نظر معنوی اهمیت داشته به صورتی که در طول تاریخ، پشت و پناه مردم و محل توسل صاحبان حاجت قرار میگرفته است. علاوه بر توسل مردم به این قبور متبرک که از نظر روحی تأثیرات فراوانی برای آنها داشته، اکثر مراسم مذهبی و باورهای مردم هر منطقه نیز تحت تأثیر این قبور قرار گرفته و فرهنگ خاصی را برای مردم آن ایجاد کرده است. این فرهنگ و باورهای مذهبی مردم، در زمان های مختلف به ویژه در ایام عزاداری اهل بیت (ع) خود را به شکل های مختلف نشان میداده است؛ همچنین ارزش و اهمیت معنوی این امامزادگان به حدی بوده که مردم به ویژه علمای هر منطقه، محل دفن خود را یکی از امامزادگان منطقۀ خود انتخاب می کردند. یکی از این امامزادگان، امامزاده ابوالعباس محمد (ع) از نوادگان حضرت عباس (ع) در منطقه خوراسگان اصفهان است.
بخش عمدهای از امامزادگان شجره نامه دارند و شجره نامه آنها برای مردم قابل رؤیت است. اگر برخی از آنها هم شجره نامه نداشته باشند یک کتاب تاریخی که ثبت شده و کاملا معتبر است، حضور امامزادگان را تأیید میکند و یا شهرت محلی و قدیمی که سینه به سینه به ما رسیده است ثابت میکند که در این مکان امامزاده بوده است. همچنین قدمت آثار تاریخی و باستانی که در برخی امامزادگان وجود دارد نشان دهنده آن است که اینها واقعا نوادگان ائمه (ع) بوده و مورد تأیید علما قرار گرفته است.
امامزادگانی که شهرت جهانی دارند عبارتند از: حضرت عباس(ع)، حضرت زینب(س)، حضرت معصومه(س)، رقیه دختر امام حسین (ع)، عبدالعظیم حسنی، احمد بن موسی معروف به شاهچراغ، سیدمحمد و سیده نفیسه. البته آنچه گفته شد امامزادگانی هستند که بقعه مستقل دارند وگرنه امامزادگان مشهور دیگری هستند که بقعه مستقل یا اصلا بقعه ندارند از جمله حضرت علی اکبر(ع)، حضرت علی اصغر، محمد بن حنفیه، ام کلثوم، سکینه دختر امام حسین(ع)، حکیمه دختر امام جواد (ع)
بعضی از امامزادگان از شهرت جهانی برخوردار نیستند بلکه در کشور یا شهر محل دفنشان شناخته شدهاند. ثبت اسامی همه آنها امکانپذیر نیست ولی معروفترین آنان در کشورهای اسلامی به جز ایران عبارتند از: امامزاده زینب (بیبی معصومه) در افغانستان، فاطمه صغری (بیبی هیبت) در آذربایجان باکو، ...
تأثیر امامزادگان تا آن اندازه بوده که در بعضی از نقاط اسم شهر برگرفته از امامزادۀ مدفون در آنجاست، مانند تربت حیدریه، آستانه اشرفیه در گیلان، شهر آستانه اراک و شهرضا.
برافراشته نگه داشتن حرم امامان و امام زادگان و زیارت آنها نه تنها استحباب و فضیلت دارد بلکه وظیفه عقلی و شرعی ما در راستای تعظیم شعائر الهی و اظهار مودت و محبت به اهل بیت پیامبر(ص) می باشد.
کلید واژه

ارسال نظرات