تابلوهای معاملاتی امروز رنگ سرخ را به نمایش گذاشتند تا طلا پس از رکوردهای شگفتانگیز ابتدای سال، وارد فاز تازهای از سردرگمی و اصلاح قیمتی شود. در دادوستدهای امروز، بهای هر اونس طلای نقدی با کاهشی نزدیک به سه دهم درصد به سطح چهارهزار و 281 دلار رسید و قراردادهای آتی نیز تا کانال چهارهزار و 321 دلاری عقب نشستند.
این افت در امتداد روندی شکل گرفت که از اواخر آگوست و پس از لمس قله چهارهزار و 700 دلاری آغاز شده بود و حالا دارایی امن جهان را با افتی بیش از سه درصد در سپتامبر روبهرو کرده است؛ فاصلهای بسیار معنادار با قله تاریخی پنج هزار و 500 دلاری که نشان میدهد هیجان خرید تا چه اندازه فروکش کرده است.
کانون اصلی این بیرمقی، واشنگتن و نشست دو روزه کمیته بازار باز فدرال رزرو است. معاملهگران به خوبی میدانند که نرخ تورم سالانه مصرفکننده با ایستادن روی سطح 3.4 درصد، راه گریزی برای سیاستگذاران باقی نگذاشته است. هرچند بانک مرکزی آمریکا در نشست پیشین نرخ بهره را در بازه 3.50 تا 3.75 درصد دستنخورده باقی گذاشت، اما افزایش 25 صدم درصدی نرخ در نشست این هفته از سوی فعالان بازار بسیار محتمل ارزیابی میشود؛ اتفاقی که پول را بار دیگر به سمت مقاصد پربازده بانکی و اوراق درآمد ثابت میکشاند و نگهداری دارایی بدون بهرهای مانند طلا را از نظر اقتصادی توجیهناپذیر میکند.
همزمان با فشارهای پولی، شوک نفتی نیز معادلات فلز زرد را پیچیدهتر کرده است. حمله اخیر به خط لوله حیاتی شرق به غرب عربستان و تعلیق ارسال بخشی از محمولههای آرامکو به اروپا، قیمتهای انرژی را بالا نگه داشته و انتظارات تورمی را دوباره شعلهور ساخته است.
در شرایط عادی، التهاب ژئوپلیتیکی خاورمیانه باید سپر بلای طلا میشد، اما اینبار اثر معکوس گذاشته است؛ چراکه افزایش بهای نفت، احتمال سرسختی طولانیتر فدرال رزرو را تقویت کرده و به موتور محرک اوراق قرضه تبدیل شده است.
شکستن سقف بازدهی اوراق ده ساله خزانهداری آمریکا و جهش آن به بالای پنج درصد برای نخستین بار از سال 2007، ضربه سهمگینی به طلا زد و به همراه قدرتنمایی شاخص دلار، خریداران بینالمللی را به حاشیه راند.
امروز سایر فلزات گرانبها نیز از این طوفان در امان نماندند؛ نقره به سطح 63 دلار و 57 سنت عقبنشینی کرد و پلاتین به محدوده هزار و 770 دلاری لغزید.
با این وجود، فعالان کهنهکار بازار معتقدند بخش عمده اثر افزایش نرخ بهره این هفته پیشاپیش در قیمتهای کنونی هضم شده و تماشای رفتار فدرال رزرو پس از نشست تعیینکننده خواهد بود.
آینده میانمدت طلا اکنون به این وابسته است که آیا بیانیه پیشرو و پیام سیاستگذاران این انقباض را مرحلهای گذرا معرفی میکند یا سرآغاز دور تازهای از نبرد بیپایان با تورم؛ پرسشی که سرنوشت جریان نقدینگی را در ماههای پایانی سال رقم خواهد زد.
انتهای پیام/
