به گزارش افرنگ خبر /

در سال‌های اخیر، پلتفرم‌های نمایش خانگی در موارد بسیاری، از اعلام پروژه‌های در دست تولید به عنوان ابزاری برای تبلیغات استفاده کرده‌اند که در بسیاری از موارد با تاخیرهای طولانی یا حتی سکوت کامل درباره سرنوشت آثار همراه شده است.

در سال‌های اخیر بارها شاهد بوده‌ایم که پلتفرم‌ها از پروژه‌هایی رونمایی کرده‌اند که ماه‌ها بعد به مرحله پخش رسیده یا اساسا خبری از تولید و انتشار آن‌ها نشده است.

در برخی موارد، تیزر یک اثر پیش از آغاز فیلمبرداری منتشر شده و با ایجاد انتظار در میان مخاطبان، این تصور شکل گرفته که زمان زیادی تا انتشار باقی نمانده اما پس از آن، پروژه برای مدت طولانی از اخبار حذف شده یا با فاصله‌ای بسیار زیاد نسبت به تبلیغات اولیه به سرانجام رسیده است.

ماجرای وعده‌های ناتمام! 

یکی از نمونه‌ها، فهرستی بود که فیلیمو از محصولات برنامه‌ریزی‌شده خود برای سال ۱۴۰۴ منتشر کرد. در این فهرست، آثاری مانند «جادوی سفید» به کارگردانی آیدا پناهنده، «خاویار» ساخته پیمان معادی، «کاردرست» به کارگردانی مصطفی کیایی، «حضرت اجل» ساخته سعید سلطانی، فصل سوم رئالیتی‌شوی «گل یا پوچ» و برنامه «صحنه» با اجرای فرزاد فرزین دیده می‌شد. با این حال، از مجموع ۱۷ محصول معرفی‌شده، ۶ عنوان یعنی بیش از یک‌سوم کل فهرست، نه در سال ۱۴۰۴ منتشر شدند و نه تا پنج ماه نخست سال ۱۴۰۵ به مرحله پخش رسیدند. 

فیلم‌نت نیز از این قاعده مستثنا نبوده است. این پلتفرم در اواخر شهریور ۱۴۰۴ از فهرست گسترده‌ای از تولیدات خود رونمایی کرد، آثاری مانند سریال‌های «جزیره پنجم» به کارگردانی همایون اسعدیان، «یل» ساخته جمشید محمودی، سریال انیمیشنی «بچه زرنگ» و همچنین برنامه‌ها و رئالیتی‌شوهایی مانند فصل چهارم «شب آهنگی»، «شاه گل»، «شاهکار»، «قصه‌ها» و «بچه سینما» دیده می‌شد. با این حال، با گذشت حدود ۱۱ ماه، از میان ۱۸ عنوان معرفی‌شده، هشت اثر یعنی حدود نیمی از کل فهرست، هنوز به مرحله پخش نرسیده‌اند. هرچند در اطلاعیه اولیه زمان دقیقی برای انتشار آثار اعلام نشده بود اما رونمایی گسترده از این پروژه‌ها، انتظار مخاطبان را برای انتشار آن‌ها در بازه‌ای معقول ایجاد کرده بود. 

این نخستین بار هم نبود که وعده‌های فیلم‌نت با تأخیر طولانی همراه می‌شد. علی سرتیپی، مدیرعامل این پلتفرم، زمستان ۱۴۰۳ نیز از مجموعه‌ای از تولیدات آینده فیلم‌نت رونمایی کرد؛ آثاری مانند نسخه سریالی «مست عشق» به کارگردانی حسن فتحی، سریال انیمیشنی «بچه‌زرنگ»، فصل چهارم «شب آهنگی»، رئالیتی‌شوی «شاهکار» با اجرای مهران مدیری و سریال جنایی «یل» ساخته برادران محمودی. اکنون با گذشت حدود یک سال و نیم از آن وعده‌ها، بخش قابل توجهی از این پروژه‌ها همچنان رنگ پخش به خود ندیده‌اند و این موضوع انتقادها نسبت به فاصله میان اطلاع‌رسانی اولیه و تحقق وعده‌های پلتفرم‌ها را افزایش داد. 

در نماوا نیز وضعیت مشابهی دیده می‌شود. پروژه مربوط به همکاری این پلتفرم با رضا عطاران که مدت‌ها پیش رسمی شده بود، همچنان به مرحله انتشار نرسیده و اطلاعات تازه‌ای از آن منتشر نشده است. همچنین وضعیت فصل دوم سریال‌های «جنگل آسفالت» و «ازازیل» نیز همچنان نامشخص است و مخاطبان پس از پایان فصل نخست، با وجود وعده پخش ادامه، هنوز اطلاع دقیقی از زمان تولید یا پخش فصول دوم این آثار ندارند. 

همین شرایط برای پلتفرم شیدا نیز وجود دارد و این سرویس نیز با وجود محصولات کم‌شمار، دست‌کمی از بزرگترهای بازار ندارد. با وجود گذشت بیش از ۱۳ ماه از معرفی آثاری مانند تاک‌شوی «۱۳۰۰ آفرین» به تهیه‌کنندگی و اجرای رضا رشیدپور و رئالیتی‌شوی «کاست» با تم موسیقایی و با اجرای امین حیایی، خبری از تولید و پخش این محصولات نیست. روابط عمومی این سرویس همچنین وعده پخش برنامه ورزشی «فینال» را از آذرماه ۱۴۰۴، سریال «شب هول» را از بهار ۱۴۰۵ و سریال «ده پهلوان» اثر حسن فتحی را از تابستان ۱۴۰۵ داد که هیچکدام به سرانجام نرسید. 

جنگ و اینترنت همه ماجرا نیست 

اگرچه بخشی از این تاخیرها را می‌توان به اتفاقات ماه‌های گذشته مانند ناآرامی‌ها، قطعی اینترنت و تجاوز آمریکا و اسرائیل به کشورمان نسبت داد و این موارد که به تغییر شرایط تولید و انتشار برخی آثار منجر شده، در برخی از این تاخیرها بی‌تاثیر نبوده و شاید زمان‌بندی برخی پروژه‌ها را به هم زده باشد اما بررسی وعده‌های محقق‌نشده نشان می‌دهد این روند از مدت‌ها قبل آغاز شده بود و نمی‌توان همه تاخیرها را به شرایط اخیر نسبت داد. بسیاری از این پروژه‌ها پیش از آن نیز با عقب‌افتادن‌های طولانی مواجه بودند یا پس از رونمایی اولیه، برای ماه‌ها از چرخه اطلاع‌رسانی خارج شدند.

در چنین شرایطی، به نظر می‌رسد پلتفرم‌های نمایش خانگی بیش از هر زمان دیگری به شفافیت در اطلاع‌رسانی نیاز دارند، چراکه انتشار تیزر و وعده‌های زودهنگام، اگر با زمان‌بندی واقع‌بینانه همراه نباشد، در نهایت به کاهش اعتماد مخاطبان منجر خواهد شد.

انتهای پیام