به گزارش افرنگ خبر /
رسانه ورزشی صرفاً روایتگر نتیجه یکمسابقه و ثبتکننده اتفاقات میدان نیست؛ این بخش از رسانه در سالهای اخیر به یکی از ارکان اثرگذار بر شکلگیری افکار عمومی، معرفی استعدادها، مطالبهگری از ساختار ورزش و حتی هدایت چهرههای ورزشی به سمت مسئولیتهای اجتماعی تبدیل شده است؛ نقشی که تحقق کامل آن، نیازمند حفظ استقلال، تقویت جایگاه حرفهای و توجه جدیتر به وضعیت فعالان این حوزه است.
ورزش در دنیای امروز، تنها در زمین مسابقه و سالنهای رقابت تعریف نمیشود. بخش قابل توجهی از تصویری که جامعه از یک رویداد ورزشی، یک باشگاه، یک ورزشکار یا حتی یک رشته ورزشی در ذهن خود شکل میدهد، حاصل روایتی است که از سوی رسانه ارائه میشود. از همینرو، رسانه ورزشی در کنار کارکرد اطلاعرسانی، نقشی جدی در شکلدادن به نگاه عمومی نسبت به ورزش و عناصر آن بر عهده دارد.
گسترش روزافزون رسانههای دیجیتال و شبکههای اجتماعی نیز معادلات این حوزه را دستخوش تغییر کرده است. سرعت انتشار اطلاعات افزایش یافته و فاصله میان وقوع یک اتفاق و بازتاب آن در افکار عمومی به حداقل رسیده است؛ شرایطی که اگرچه فرصتهای تازهای برای دیدهشدن ورزش و استعدادهای ورزشی ایجاد کرده، اما همزمان مرزهای میان خبرنگاری حرفهای، تولید محتوای عمومی و فعالیتهای صرفاً مبتنی بر جذب مخاطب را نیز کمرنگتر کرده است.
در چنین فضایی، کیفیت و اعتبار روایت رسانهای اهمیت بیشتری پیدا میکند. ورزشکاران و تیمهایی که در رشتههای پرمخاطب فعالیت میکنند، معمولاً سهم بیشتری از توجه رسانهای دارند، در حالی که بسیاری از رشتههای مدالآور و استعدادهای ورزشی در نقاط مختلف کشور همچنان برای رسیدن به سهم واقعی خود از این توجه با دشواری مواجهاند. این مسئله در سطح جغرافیایی نیز قابل مشاهده است؛ بهگونهای که ظرفیتهای رسانهای استانها و شهرستانها در بسیاری از رویدادهای مهم ملی کمتر از ظرفیت واقعی خود مورد استفاده قرار میگیرند.
از سوی دیگر، جایگاه اجتماعی خبرنگار بدون توجه به شرایط حرفهای و اقتصادی او قابل بررسی نیست. خبرنگاری ورزشی شغلی است که بخش قابل توجهی از آن بر تخصص، تجربه، شناخت ورزش و توانایی تحلیل و روایت استوار است، اما فاصله میان اهمیت این حرفه و شرایط کاری بسیاری از فعالان آن، همچنان یکی از مسائل جدی این حوزه محسوب میشود؛ مسئلهای که میتواند بر کیفیت فعالیت رسانهای و آینده این حرفه نیز اثرگذار باشد و روز خبرنگار بهانهای برای پرداختن به موضوعی مهم است که بسیار کم به آن توجه میشود.
رسانههای ورزشی باید صدای جامعه و مطالبهگر مطالبات مردم باشند
مجید خاتونی، جامعهشناس ورزشی درباره جایگاه و رسالت رسانههای ورزشی، مسائل اقتصادی و معیشتی خبرنگاران، ضرورت شفافسازی در ورزش و همچنین چالشهای شکلگرفته با گسترش شبکههای اجتماعی به ایسنا میگوید: یکی از مسئولیتهای اصلی فعالان عرصه رسانه، آگاهیبخشی و شفافسازی و بیان واقعیتها برای مردم است. رسانهها از سوی دیگر باید صدای مردم باشند و مطالبات و نیازهای جامعه را به گوش دستگاهها و مسئولان برسانند.
وی میافزاید: در شرایطی که طی حداقل چند سال اخیر، خود رسانهها نیز در برخی موارد شاهد حضور افرادی بودهاند که از رسالت خود دور شده یا در انجام مسئولیتهایشان کوتاهی کردهاند، جامعه ما بهشدت نیازمند و تشنه آگاهی است. این موضوع بهویژه در ارتباط با تیمهای ملی و باشگاههای بزرگ اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ چراکه جامعه نیازمند شناخت بهتر و درک واقعیتهای موجود است و این همان رسالتی است که بر دوش خبرنگاران قرار دارد.
معیشت خبرنگاران؛ چالشی که جایگاه رسانه را تهدید میکند
این جامعهشناس ورزشی با اشاره به یکی از مسائل قدیمی حوزه رسانه بیان میکند: موضوعی که سالهاست بهعنوان یکمسئله اصلی و در مواقعی به یک چالش تبدیل شده، بحث معیشت و تأمین نیازهای مالی اهالی رسانه است. این مسئله بهنوعی به جایگاه اجتماعی رسانه لطمه وارد میکند و ممکن است برخی افراد را از انجام وظیفه و رسالت اصلی خود دور نگه دارد. این موضوع بههر حال وظیفه نهادهای بالادستی است و انجمن خبرنگاران و نویسندگان ورزشی نیز باید در این زمینه تقویت شود و برای احقاق حقوق خبرنگاران تلاش کند.
خاتونی با تأکید بر اهمیت شفافسازی در فضای ورزش یادآور میشود: بحث دیگر، موضوع شفافسازی است که رسالت بسیار مهمی محسوب میشود؛ بهویژه در شرایطی که جامعه ورزش در برخی مواقع به سیاسیکاری آلوده میشود و افرادی با نیتهایی غیر از منافع ملی وارد عرصه ورزش میشوند.
«حامیپروری» و فاصله گرفتن رسانه از رسالت اصلی
وی میگوید: در چنین شرایطی، بحث شفافسازی اهمیت بسیار زیادی دارد؛ چراکه این افراد بهنوعی پایگاه اجتماعی و شناسنامه ورزشی ندارند و بهدنبال حامیپروری و ایجاد بدنههای حمایتی رسانهای هستند. آنها گاهی با تطمیع برخی افراد، واگذاری پستهای مختلف یا ارائه امتیازاتی مانند سفرهای برونمرزی، معمولاً بخشی از اهالی رسانه را به سمت خود جذب میکنند. این روند باعث میشود برخی افراد بهنوعی به حامی اشخاص تبدیل شوند و رسالت خود را فراموش کنند. این مسئله یکآفت است و ریشه آن نیز به مسائل اقتصادی حوزه رسانه بازمیگردد که باید برای آن تدبیری اندیشیده شود.
این جامعهشناس ورزشی خاطرنشان میکند: با وجود همه این مسائل، رسانه، بهویژه در حوزه ورزش، جایگاه بسیار مهمی در جامعه ما دارد و بسیاری از رویدادها و اخبار ورزشی را به جامعه انتقال میدهد. جامعه نیز این موضوع را بهنوعی بهعنوان یک رفتار تثبیتشده در زندگی خود پذیرفته است. در میان اخباری که جامعه دریافت میکند، اخبار و برنامههای ورزشی جایگاه مهمی دارند و این موضوع نشان میدهد رسانه در این حوزه از اهمیت و کارکرد قابل توجهی برخوردار است.
چرا دستمزد خبرنگاران با جایگاه واقعی آنها فاصله دارد؟
خاتونی در پاسخ به این پرسش که چرا با وجود تخصص و مسئولیت خبرنگاران، دستمزد فعالان این حوزه در مقایسه با بسیاری از مشاغل پایین است و این شغل از منظر اقتصادی جایگاه مناسبی ندارد؟ میگوید: یکی از دلایل، کمارزش شدن قلم در کشور است. بههر حال این یک مسئله عمومی است و ورزش نیز از همین موضوع تبعیت میکند. وقتی قلم و اندیشه کمارزش شود، طبیعی است که قدر کسانی که صاحب تفکر هستند نیز دانسته نشود. در این شرایط، مهارت اندیشیدن، مهارت نوشتن و قلمزدن سبک شمرده میشود. این یک موضوع است و موضوع دوم به مطالبهگری و اهمیت صنفی حوزه رسانه بازمیگردد.
وی ادامه میدهد: تشکلهای صنفی و تخصصی حوزه رسانه باید از حقوق جامعه خود دفاع کنند، در جایگاههای مختلف حضور داشته باشند، مسئولان را نسبت به اهمیت و کارکرد این جایگاه آگاه کنند و بتوانند حقوق از دسترفته این جامعه را احیا کنند. این یکی از وظایفی است که برعهده تشکلهای صنفی قرار دارد و طی چند سال اخیر بسیار کمرنگ بوده است، اما اگر انسجام و اتحاد لازم ایجاد شود، میتوان این مسئله اقتصادی و معیشتی را که موضوع بسیار مهمی است و واقعاً به نهاد رسانه لطمه وارد میکند، برطرف کرد و این موضوع نیازمند تلاش دائمی و بهنوعی کنشگری رسانه در حوزه صنفی است.
گسترش شبکههای اجتماعی و ظهور «رسانههای تصنعی»
این جامعهشناس ورزشی درباره تأثیر گسترش شبکههای اجتماعی بر جایگاه خبرنگاران نیز اظهار میکند: بسیاری از افراد خود را خبرنگار یا فعال رسانهای میدانند، اما زمانی که مراجع اصلی و اهالی واقعی رسانه، یعنی افرادی که سالها در این عرصه تلاش کردهاند، بهنوعی کنار گذاشته یا کمرنگ جلوه داده شوند، افراد دیگری وارد میدان میشوند.
خاتونی این گروه را «رسانههای تصنعی» توصیف کرده و میگوید: این افراد صرفاً بهدنبال جلب توجه هستند. آنها لایکخور بودن را بهعنوان یک مهارت سطحی یاد گرفتهاند؛ در حالی که نمیتوان این موضوع را سواد دانست. آنها سواد عمیقی ندارند و اصالت خبرنگاری را نیز نمیشناسند.
وی ادامه میدهد: بههمین دلیل، حاشیه بر متن غلبه کرده و زردیسم شکل گرفته است. بهنظر من، ریشههای زردیسم را باید در همین مسائل جستوجو کرد؛ موضوعی که باعث شده برخی افراد تحت عناوین و برنامههای خاص بتوانند در این حوزه خودنمایی کنند و جایگاه قابلتوجهی بهدست آورند. اگر ارزش قلم و ارزش تفکر در سطح جامعه مورد اهمیت قرار بگیرد، آن زمان خود مردم میتوانند میان مراجع اصلی و افراد ساختگی و گروههای مصنوعی تفاوت قائل شوند.
رفتار غیرحرفهای با خبرنگاران؛ آفت ورزش غیرحرفهای
این جامعهشناس ورزشی درباره برخورد نامناسب برخی ورزشکاران، مربیان و مدیران با خبرنگاران و پاسخگو نبودن برخی مسئولان تأکید میکند: احترام به خبرنگاری یکی از اصول حرفهای در هر حوزهای است. یک مدیر، مربی یا ورزشکار باید این اصل را بداند. اگر فردی رفتار نابهنجار، غیراخلاقی یا غیرمحترمانهای انجام میدهد، این رفتار ناشی از غیرحرفهای بودن آن فرد است.
خاتونی یادآور میشود: موضوع دیگر، فرار از پاسخگویی و شفافیت است. متأسفانه طی سالهای اخیر، تعداد مدیرانی که عملکرد خوبی نداشتهاند، افزایش یافته است و آنها نیز خبرنگار را بهعنوان یک مزاحم برای خود میبینند، نه فردی که حامی آنها باشد و بخواهد عملکردشان را در سطح جامعه منعکس کند.
وی ادامه میدهد: بههمین دلیل، برخی از آنها دست به رفتارهای خاص و بعضاً نامحترمانه میزنند. بهنظر من، جامعه ورزش باید به بلوغ برسد و به سطح حرفهای دست پیدا کند تا اهمیت حضور اهالی رسانه را درک کند و آنها را همواره در کنار خود بهعنوان یک عضو مکمل ببیند. متأسفانه این مسئله یکی از آفتهای ورزش غیرحرفهای ماست.
نقش رسانه در دیده شدن ورزشکاران و ضرورت اصلاح اقتصاد ورزش
این جامعهشناس ورزشی در پاسخ به این پرسش که رسانه تا چه اندازه در معرفی و بزرگ شدن ورزشکاران نقش دارد؟ بیان میکند: نقش رسانه در شهرت ورزشکاران بسیار زیاد است، اما تفاوت سطح اقتصادی، در نهایت فاصله فرهنگی قابل توجهی نیز میان این دو قشر ایجاد میکند و ورزشکار ممکن است بهواسطه شرایط اقتصادی خود، جایگاه بسیار بالاتری برای خود قائل شود. این موضوع نشاندهنده اقتصاد بیمار ورزش ماست. در دنیای حرفهای ورزش، ورزشکاران و قهرمانان رده بالا در کنار خود مشاوران رسانهای دارند و موضوعات رسانهای نیز توسط این مشاوران مدیریت و درباره آنها به ورزشکاران راهنمایی ارائه میشود.
خاتونی ادامه میدهد: متأسفانه این موضوع در کشور ما وجود ندارد یا اگر وجود دارد، بسیار محدود است. یکی از راهکارهایی که شاید بتوان برای تقویت بنیه اقتصادی رسانهها در نظر گرفت، بحث «ساب» است که حتماً باشگاهها، ورزشکاران و قهرمانان باید از این فرصت استفاده کنند.
وی اظهار میکند: با استفاده از این ظرفیت، جمعیت قابل توجهی از اهالی رسانه که از نظر اقتصادی نیز آسیب دیدهاند، دستکم بخشی از ناعدالتی موجود را کمتر احساس خواهند کرد و بسیاری از موضوعات نیز به کمک ورزشکاران و تیمهای مختلف حل خواهد شد. در نهایت، این حمایت میتواند به بهبود عملکرد ورزش نیز کمک کند.
تمرکز فرصتها در پایتخت؛ عاملی برای استعدادسوزی
این جامعهشناس ورزشی درباره تفاوت شرایط فعالیت خبرنگاران در استانهای مختلف کشور و تمرکز بیشتر امکانات و فرصتها در تهران میگوید: تمرکز توجه و بهنوعی پاداش در یک مکان خاص و در یک نقطه مشخص، باعث فرصتسوزی و استعدادسوزی میشود. ما در کشورمان در مناطق و نواحی مختلف، استعدادهای بسیار خوبی در عرصه رسانه داریم؛ افرادی که قلم میزنند و در حوزههای مختلف رسانهای، از خبرنگاری گرفته تا فعالیتهای مرتبط با رویدادهای بزرگ و ملی، توانمندیهای قابل توجهی دارند. هنگامی که رویدادهای بزرگ و رویدادهایی در سطح ملی فقط در یک منطقه متمرکز میشوند و به شکل مشخص، همان چهرهها و همان استعدادها مورد توجه قرار میگیرند، استعدادهای موجود در سایر مناطق دیده نمیشوند. این نیز به نظرم یک معضل است.
لزوم توجه سرزمینی به استعدادهای رسانهای
خاتونی با تأکید بر ضرورت ایجاد فرصت برابر برای فعالان رسانهای در سراسر کشور میافزاید: بهنظرم باید یک نگاه و ارزیابی سرزمینی در رویدادهای ورزشی و در عرصه خبرنگاری و رسانهای صورت بگیرد تا واقعاً افراد مستعد و افراد تلاشگر در همه جای کشور بتوانند فضایی برای رشد پیدا کنند و فرصت دیده شدن داشته باشند. باید شرایطی فراهم شود که مردم و جامعه ورزش نیز با افرادی که در این حوزه سرآمد هستند، آشنا شوند و تلاش افراد با پاداشی که دریافت میکنند یا فرصتهایی که برای آنها ایجاد میشود، همراه باشد. این نیز واقعاً یکی از معضلاتی است که به عرصه رسانه آسیب میزند و به استعدادهای این حوزه لطمه وارد میکند.
امیدوارم رسانهها به سمت حرفهای شدن حرکت کنند
وی در پایان با تبریک به تلاشگران عرصه رسانه اظهار میکند: روز خبرنگار را به همه تلاشگران عرصه رسانه تبریک میگویم و امیدوارم رسانههای ما به سمت حرفهای شدن و به سمت تعالی حرکت کنند و مسائل و محدودیتهایی که در مسیر حرفهای آنها وجود دارد، روزبهروز کمتر شود.
خبرنگاران؛ حلقه اتصال رویدادهای ورزشی و جامعه
فرشاد کرمی، مربی و تحلیلگر فوتبال ضمن تبریک روز خبرنگار به فعالان این عرصه به ایسنا میگوید: در درجه نخست باید روز خبرنگار را به فعالان رسانه تبریک بگویم؛ افرادی که شاید بتوان گفت از پاکدستترین و بهترین اقشاری هستند که در حال فعالیتاند. بدون وجود خبرنگاران، فوتبال، ورزش و هیچ رشتهای در ایران نمیتواند به معنای واقعی نماد و جایگاه خود را داشته باشد. باید برای این قشر احترام قائل باشیم، از آنها حمایت کنیم و در کنارشان باشیم. میتوانم بگویم ۹۹ درصد خبرنگارانی که با آنها در ارتباط بودهام، افرادی بسیار خوب و پاک بودهاند و همواره اخبار صحیح را منتقل کردهاند.
وی درباره نقش خبرنگاران در ورزش میافزاید: هر رویداد ورزشی که در ایران یا سراسر جهان برگزار میشود، نیازمند آن است که اتفاقات رخداده در جریان آن رویداد بهصورت درست و صحیح به جامعه منتقل شود. نتیجه مسابقه تنها بخشی از ماجراست و اتفاقات، حواشی و سایر موضوعات مرتبط با یک رویداد نیز وجود دارد که جامعه نیازمند آگاهی نسبت به آنهاست.
این مربی فوتبال بیان میکند: خبرنگاران در واقع انتقالدهنده پیام و اتفاقاتی هستند که در طول یک مسابقه یا رویداد ورزشی رخ میدهد و با انعکاس صحیح اخبار و اتفاقات میتوانند اطلاعرسانی درستی به جامعه داشته باشند. این یک بخش از موضوع است و از سوی دیگر، معتقدم خبرنگاران میتوانند با کار حرفهای خود، جامعه را به ورزش علاقهمند کنند.
کرمی یادآور میشود: در زمینه فوتبال، جامعه ظرفیتهای بسیار بالایی دارد و در رشته خود ما نیز حضور خبرنگاران و حواشی و اتفاقاتی که آنها منتقل میکنند، میتواند تأثیرگذار باشد، اما در سایر رشتههای ورزشی نیز خبرنگاران میتوانند نقش بسیار مهمی ایفا کنند. بهویژه در کشور ما باید به رشتههای مدالآور توجه بیشتری شود و خبرنگاران میتوانند این رشتهها را به جامعه معرفی کنند و درباره آنها اطلاعرسانی داشته باشند. بهنظر من، نقش خبرنگار در ورزش، نقشی کلیدی است و باید توجه بیشتری به آن شود.
رسانه میتواند در دیدهشدن ورزشکاران و توسعه مسئولیت اجتماعی آنان مؤثر باشد
وی در پاسخ به این پرسش که رسانه تا چه اندازه میتواند در دیدهشدن و مطرحشدن یک بازیکن یا ورزشکار مؤثر باشد؟ میگوید: در بخش حرفهای قضیه، همینطور است. عملکرد یک بازیکن یک موضوع است و اینکه این عملکرد چگونه به جامعه معرفی و منتقل شود، موضوعی دیگر و در سطحی متفاوت است. بهنظر من، بازیکنان، ورزشکاران و مربیان ما باید دورههایی را پشت سر بگذارند و آموزش ببینند که چگونه با خبرنگاران برخورد کنند و چگونه با رسانهها مصاحبه داشته باشند. این موضوع بسیار مهم است.
این مربی فوتبال ادامه میدهد: برای خود خبرنگاران نیز همین مسئله صدق میکند؛ یعنی هرچه دانش و آگاهی خود را افزایش دهند، رابطه میان دو طرف جذابتر و حرفهایتر خواهد شد. حتی در رشته فوتبال نیز نمونههای متعددی وجود دارد. برای نمونه، ژوزه مورینیو، سرمربی فعلی رئالمادرید که از جایگاه خبرنگاری به بالاترین سطوح فوتبال جهان رسید، خود بهخوبی نشان میدهد که حضور خبرنگاران تا چه اندازه میتواند تأثیرگذار باشد.
کرمی اظهار میکند: برخی مشاغل اگر وجود نداشته باشند، اساساً ابتدا و انتهای یک کار دیده نمیشود. منظورم از ابتدا، برگزاری یک رویداد و از انتهای آن، اطلاعرسانی درباره اتفاقاتی است که رخ داده است. به اعتقاد من، خبرنگاران در شرایط کنونی کشور میتوانند نقش بسیار مفیدی ایفا کنند.
وی میافزاید: خبرنگاران میتوانند وجهه یک ورزشکار را، چه از نظر ورزشی و چه از نظر اجتماعی، به جامعه منتقل کنند و اگر یک ورزشکار دارای چهره و عملکرد مناسبی است، این موضوع را به شکل صحیح انعکاس دهند. البته منظور من این نیست که اگر یک ورزشکار از نظر مسائل ورزشی یا اخلاقی عملکرد مناسبی ندارد، حتماً باید آن را برجسته کنیم. اتفاقاً بهنظر من خبرنگاران باید بیشتر روی ورزشکارانی تمرکز کنند که بر مسائل اجتماعی و مسئولیتهای اجتماعی خود تمرکز دارند.
این تحلیلگر فوتبال ادامه میدهد: اگر خبرنگاران ما بتوانند ورزشکاران را به سمتی سوق دهند که به جای حواشی موجود، با توجه به شهرتی که دارند، تمرکز بیشتری بر کارهای خیریه و امور خیریه داشته باشند، میتوانند تأثیر بسیار خوبی در جامعه ایجاد کنند.
ورزشکاران و رسانه میتوانند در ترویج مسئولیتهای اجتماعی اثرگذار باشند
کرمی با اشاره به ظرفیت ورزشکاران برای اثرگذاری در موضوعات اجتماعی خاطرنشان میکند: در زمینه مصرف برق و صرفهجویی، کمتر میبینم ورزشکاری درباره این موضوع صحبت کند و سپس خبرنگاران آن را به جامعه منتقل کنند. در حالی که اگر ورزشکارانی که مورد توجه عموم جامعه هستند درباره موضوعاتی مانند صرفهجویی در مصرف برق صحبت کنند و خبرنگاران نیز آن را در رسانهها بازتاب دهند، این موضوع میتواند بسیار تأثیرگذار باشد.
وی یادآور میشود: روز گذشته آقای پزشکیان به نکته بسیار خوبی اشاره کردند و گفتند اگر ۲۰ درصد صرفهجویی در امور برق کشور داشته باشیم، مقدار زیادی، فکر میکنم نزدیک به ۹۰۰ هزار بشکه نفت در روز، صرفهجویی میشود. عدد را ببینید که چهقدر بالاست؛ جامعه میتواند این موضوع را بپذیرد و اجرا کند.
این مربی و تحلیلگر فوتبال میگوید: ورزشکاران، جامعه ورزش و خبرنگاران ما میتوانند این موضوع را به یک پروژه تبدیل و آن را به جامعه منتقل کنند. ۲۰ درصد عددی نیست که جامعه ما نتواند آن را بپذیرد و اجرا کند. همین موضوعات است که یک کشور را میسازد. بنابراین خبرنگاران میتوانند در حوزه مسئولیتهای اجتماعی نیز نقش مؤثری داشته باشند.
احترام متقابل میان ورزشکاران و خبرنگاران باید تقویت شود
کرمی درباره ضرورت افزایش سواد رسانهای ورزشکاران و نحوه تعامل برخی چهرههای ورزشی با خبرنگاران بیان میکند: در این زمینه نیز بهنظر من باید به موضوع احترام متقابل توجه شود. ما در برخی موارد میبینیم که حتی در رشته فوتبال، بعضی مربیان یا افراد مشهور برخورد مناسبی با خبرنگاران ندارند یا حتی حاضر نیستند برای صحبت با رسانهها توقف کنند. به نظر من، این مسئله نوعی بیاحترامی به خبرنگاری است که برای انجام وظیفه خود در محل حضور پیدا کرده است.
وی میافزاید: در سراسر دنیا، در ورزشگاهها جایگاههای بسیار ویژهای برای خبرنگاران طراحی میشود. حتی پس از مسابقه یا تمرین، خبرنگاران در محل مشخصی حضور پیدا میکنند و بازیکنان نیز با احترام کامل در آنجا حاضر میشوند.
این مربی فوتبال تأکید میکند: بهنظر من، بسیار بیلطفی است که یک بازیکن یا مربی وقتی خبرنگاری را میبیند، حتی برای پاسخگویی و گفتوگو توقف نکند. من چنین رفتاری را در فوتبال جهان ندیدهام؛ مگر اینکه فرد در خیابان و در شرایطی غیرعادی قرار داشته باشد، برای نمونه خبرنگاری در شرایطی مشابه فعالیت پاپاراتزیها، قصد انجام مصاحبه داشته باشد.
کرمی ادامه میدهد: واقعاً پساز تمرین، پساز مسابقه یا پس از یک رویداد ورزشی، بهنظر من وظیفه یک ورزشکار، سرمربی و کادر فنی است که درباره اتفاقات و موضوعات مرتبط اطلاعرسانی کنند و با خبرنگاران تعامل داشته باشند.
وی در پایان میگوید: بهعقیده من باید در جامعه، احترام متقابل میان دو طرف برقرار شود. اگر این احترام وجود نداشته باشد، آسیب ایجاد خواهد شد و همین مسئله میتواند به شکلگیری دو قطبی میان برخی ورزشکاران و رسانهها منجر شود. همبستگی و تعامل میان تمام اقشار جامعه بسیار مهم است و به اعتقاد من، جامعه ورزش و رسانه نیز باید در همین مسیر حرکت کنند.
آینده رسانه در گرو حرفهایگری، عدالت و فرصت برابر
به گزارش ایسنا، رسانه ورزش در نقطهای قرار گرفته است که دیگر نمیتوان نقش آن را به انتشار اخبار مسابقات و نتایج رقابتها محدود کرد. این حوزه امروز در معرفی چهرهها، برجستهکردن رشتههای کمتر دیدهشده، ایجاد مطالبه عمومی، انعکاس مسائل ورزش و حتی شکلدادن به بخشی از فرهنگ عمومی جامعه نقش دارد و بههمین دلیل، کیفیت عملکرد آن مستقیماً بر تصویری که از ورزش در جامعه ساخته میشود، اثر میگذارد.
در سوی دیگر ماجرا، تغییرات رسانهای سالهای اخیر نشان داده است که افزایش تعداد صفحات و کانالهای ورزشی لزوماً به معنای افزایش کیفیت رسانهای نیست. در این میان، حفظ مرز میان سرعت و دقت، جذب مخاطب و اعتبار، و شهرت و تخصص، ضرورتی است که بیش از گذشته احساس میشود. رسانهای که قرار است روایتگر ورزش باشد، پیش از هر چیز باید بتواند اعتماد مخاطب را حفظ کند.
در نهایت، آینده رسانه ورزشی به مجموعهای از عوامل وابسته است؛ از ارتقای دانش و مهارت فعالان این حوزه و تقویت تشکلهای صنفی گرفته تا بهبود شرایط اقتصادی، ایجاد فرصت برابر برای خبرنگاران سراسر کشور و شکلگیری رابطهای حرفهایتر میان رسانه و بدنه ورزش. عبور از این مسائل میتواند رسانه ورزشی را از یک انتقالدهنده صرف اخبار، به نهادی اثرگذارتر در مسیر توسعه و حرفهایشدن ورزش کشور تبدیل کند.
انتهای پیام
کلید واژه
ارسال نظرات