به گزارش افرنگ خبر /

با وجودی که طی ادوار اخیر جام جهانی، مسابقات تیم ملی ایران بیشتر توسط چهره‌های قدیمی فوتبالی گزارش می‌شد، در دوره حاضر، این وظیفه بر دوش دو گزارشگر نسل جدید نیز گذاشته شد.

 پس از چهار دوره متوالی که شبکه سه سیما از گزارش چهره‌های پرسابقه برای مسابقات تیم ملی فوتبال ایران در جام‌های جهانی استفاده می‌کردند، دیدارهای پایانی تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ که با حضور چهره‌های جدید در جایگاه گزارشگر تلویزیونی همراه بود، به نقطه‌ای عطف در تاریخ گزارشگری فوتبال در تلویزیون کشورمان تبدیل شد. با این اتفاق، تغییر نسل در بدنه گزارشگران شبکه سه و صداوسیما یک گام جلوتر رفت. 

این روند از دومین مسابقه ایران در این جام کلید خورد که در مقابل بلژیک برگزار شد. شبکه سه برای گزارش این مسابقه، از عباس قانع استفاده کرد که پیش از این با سبک متفاوت خود در پلتفرم‌های پخش زنده اینترنتی به شهرت رسیده بود و بعد از یک دوره کوتاه حضور در تلویزیون در اواخر دهه ۹۰، طی ماه‌های اخیر بار دیگر به تلویزیون برگشت. 

شبکه سه برای مسابقه سوم تیم ملی ایران در این جام هم که صبح شنبه مقابل مصر برگزار شد، از حضور سعید زلفی در جایگاه گزارشگر بهره برد. او که خاستگاهی متفاوت از قانع دارد، به عنوان محصول مسابقه استعدادیابی «آقای گزارشگر» در شبکه سه شناخته می‌شود؛ چراکه در نوروز ۹۵ و با حضور در این برنامه، برای نخستین بار به قاب تلویزیون راه یافت.

زلفی که طی سال‌های اخیر گزارش دیدارهای خارجی مهمی مثل ال‌کلاسیکو و فینال لیگ قهرمانان اروپا را بر عهده داشت، یک دهه طول کشید تا از یک مسابقه استعدادیابی تلویزیونی به جایگاه حساس گزارش بازی مهم ایران در جام جهانی برسد. 

گزارش‌های قانع و زلفی البته در رویکرد بسیار متفاوت بودند. عباس قانع در دیدار ایران و بلژیک، با اشارات پرتعداد به مسائل اجتماعی و سیاسی و خصوصا مسئله پرچم، فضایی حماسی و میهن‌پرستانه ساخت، ولی سعید زلفی در دیدار سوم، رویکردی متمرکز بر متن مسابقه را در پیش گرفت که با برخی نقدها نسبت به کیفیت فنی گزارش همراه شد، اما به دلیل دوری از حواشی، از سوی برخی رسانه‌ها مورد تحسین قرار گرفت. 

حضور این چهره‌های جدید برای گزارش مسابقات تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی، اگرچه با شتابی غیرمنتظره رخ داد اما ریشه در تحولاتی در زمینه نیروی انسانی گزارشگری در تلویزیون دارد. در این دوره جواد خیابانی چهره پرسابقه گزارشگری، پس از ۳۵ سال حضور، با صداوسیما وداع کرد و به اینترنت رفت و محمد سیانکی دیگر گزارشگر قدیمی، برای گزارش مسابقات به کشورهای میزبان اعزام شد که البته امکان این کار را نیافت. 

تحولات یادشده البته از دوره قبل کلید خورد؛ چراکه حدود یک سال پس از برگزاری مسابقات جام جهانی ۲۰۱۸، در فاصله‌ای چند ماهه، عادل فردوسی‌پور و مزدک میرزایی دو گزارشگر پیشین و پرسابقه تلویزیون به دلایلی متفاوت از رسانه ملی خداحافظی کردند و در جام جهانی ۲۰۲۲، حاضر نبودند. 

بررسی آماری گزارش مسابقات ایران در پنج حضور اخیر در جام جهانی طی دو دهه گذشته، سهم گزارشگران را همچنان به وضوح به نفع قدیمی‌ترهایی نشان می‌دهد که دیگر در رسانه ملی حضور ندارند. در این پنج دوره، تیم ملی فوتبال ایران ۱۵ مسابقه در جام جهانی انجام داده که از این تعداد، عادل فردوسی‌پور با گزارش پنج مسابقه صدرنشین است و محمدرضا احمدی با گزارش سه مسابقه در رده دوم قرار دارد.

جواد خیابانی و پیمان یوسفی دو مسابقه گزارش کرده‌اند و محمد سیانکی چهره پرسابقه در کنار عباس قانع و سعید زلفی گزارشگران نسل جدید، هرکدام گزارش یک مسابقه را بر عهده داشته‌اند.

در آمار کلی تمامی ادواری که مسابقات جام جهانی در ایران پخش زنده می‌شد، جواد خیابانی که در سال ۱۹۹۸، هر سه مسابقه را گزارش کرد، در کنار فردوسی‌پور در صدر جدول قرار دارد. 

پیش از این و در گزارشی درباره گزارشگران پرکار تلویزیون که بهار ۱۴۰۴ منتشر شد، چهره‌هایی چون حسین رضایی، سعید زلفی، محمد سیانکی، میثم محمدزاده و علیرضا دهقانی، عنوان پرکارترین چهره‌های این امر را در رسانه ملی دریافت کرده بودند. در این دوره و از میان این چهره‌ها، تنها زلفی مسابقه‌ای از تیم ملی فوتبال ایران را گزارش کرد و سایرین همچنان بیشتر برای گزارش مسابقات خارجی به کار گرفته می‌شوند.

با وجود همه این تحولات، نسل تازه همچنان پشت سد بزرگی به نام شهرآورد تهران مانده‌اند. این مسابقه حساس بین استقلال و پرسپولیس که طی ۲۵ سال اخیر در انحصار نسبی حلقه‌ای از گزارشگران باسابقه شامل فردوسی‌پور، میرزایی، خیابانی و در سال‌های اخیر احمدی بوده، همچنان صدای گزارشگران نسل جدیدتر را به خود ندیده است.

انتهای پیام