توپ طلای هفتادم قرار است 26 اکتبر (4 آبان) در لندن اهدا شود اما بحث درباره شانس‌های اصلی کسب این جایزه از ماه‌ها پیش آغاز شده است. اکنون که فصل باشگاهی به پایان رسیده، زمان مناسبی است تا نگاهی دوباره به مدعیان اصلی بیندازیم؛ نگاهی که بیش از هر چیز یک واقعیت را آشکار می‌کند: توپ طلای 2026 احتمالاً یکی از بحث‌برانگیزترین دوره‌های تاریخ این جایزه خواهد بود.

در حال حاضر، فهرست مدعیان اصلی توپ طلا چنین است:

1. عثمان دمبله (پاری‌سن‌ژرمن و تیم ملی فرانسه)
2. هری کین (بایرن مونیخ و تیم ملی انگلیس)
3. دکلان رایس (آرسنال و تیم ملی انگلیس)
4. خویچا کواراتسخلیا (پاری‌سن‌ژرمن و تیم ملی گرجستان)
5. مایکل اولیسه (بایرن مونیخ و تیم ملی فرانسه)

در مقابل، وب‌سایت Goal فهرست 10 نفره متفاوتی ارائه داده است:

1. هری کین
2. عثمان دمبله
3. دکلان رایس
4. لامین یامال
5. مایکل اولیسه
6. کیلیان امباپه
7. خویچا کواراتسخلیا
8. ویتینیا
9. لوئیس دیاز
10. گابریل ماگالیائس

اگر بخواهیم مدعیان را دسته‌بندی کنیم، می‌توان گفت پنج یا شش بازیکن بیش از دیگران در کورس قرار دارند. کین، دمبله و رایس را باید مدعیان اصلی دانست و اولیسه، کواراتسخلیا و یامال را در زمره تعقیب‌کنندگان جدی قرار داد.

با این حال، نکته مهم آن است که هیچ‌ یک از این بازیکنان فاصله محسوسی با دیگران ندارند. برخلاف سال 2025 که دمبله تقریباً بدون رقیب جدی به‌ عنوان شانس نخست شناخته می‌شد، امسال چنین اجماعی وجود ندارد. عثمان بار دیگر در میان سه نامزد اصلی دیده می‌شود اما آیا واقعاً او ستاره بی‌چون‌وچرای فصل پاری‌سن‌ژرمن بود؟ پاسخ چندان روشن نیست.

در لیگ قهرمانان اروپا، این کواراتسخلیا بود که بیش از هر بازیکن دیگری درخشید؛ بازیکنی که با ثبت 10 گل و 6 پاس گل نقشی کلیدی در مسیر قهرمانی پاریسی‌ها ایفا کرد. حتی در فینال نیز پنالتی‌ را به دست آورد که دمبله آن را تبدیل به گل کرد. خود دمبله در این رقابت‌ها روی 10 گل تأثیر مستقیم داشت (8 گل و 2 پاس گل) اما عنوان بهترین بازیکن فینال به ویتینیا رسید؛ هافبکی که او نیز می‌تواند یکی از نامزدهای پنهان توپ طلا باشد.

دمبله در این‌ باره گفته است: وقتی یک بار برنده می‌شوید، طبیعی است که بخواهید بارها این موفقیت را تکرار کنید. با این حال، برای من تیم همیشه در اولویت قرار دارد. مهمترین هدف، فتح لیگ قهرمانان اروپا بود. علاوه بر آن، مدت‌هاست رویای درخشش در جام جهانی با پیراهن فرانسه را در سر دارم. باقی مسائل را زمان مشخص خواهد کرد.

وضعیت هری کین، مایکل اولیسه و دکلان رایس نیز پیچیدگی‌های خاص خود را دارد. بازیکنان بایرن مونیخ موفق شدند بوندس‌لیگا و جام حذفی آلمان را فتح کنند و رایس نیز نقشی محوری در قهرمانی تاریخی آرسنال در لیگ برتر انگلیس پس از 22 سال انتظار داشت.

در این میان آمار کین خیره‌کننده است: 36 گل در 31 بازی بوندس‌لیگا و 14 گل در 16 مسابقه لیگ قهرمانان. اولیسه نیز فصل را با آمار 15 گل و 19 پاس گل در لیگ آلمان و 5 گل و 7 پاس گل در لیگ قهرمانان به پایان رساند. با این وجود، نه کین و نه اولیسه نتوانستند مهمترین جام باشگاهی اروپا را فتح کنند.

بایرن در نیمه‌نهایی مغلوب پاری‌سن‌ژرمن شد و آرسنال نیز برابر همین تیم در دیدار نهایی شکست خورد.

تجربه سال‌های اخیر نشان داده است که اگر نامت لیونل مسی نباشد، برای فتح توپ طلا تقریباً ناچار به قهرمانی در لیگ قهرمانان هستید. از سال 2014 به این سو، این الگو تقریباً همواره برقرار بوده و تنها در سال‌های 2021 و 2023، زمانی که مسی برنده شد، استثناهایی دیده شد.

با چنین منطقی، کواراتسخلیا باید یکی از جدی‌ترین مدعیان فتح توپ طلای امسال باشد؛ و کمتر کسی می‌تواند ادعا کند که این انتخاب ناعادلانه خواهد بود.

وسلی اسنایدر نیز در ستایش ستاره گرجستانی گفته است: با توجه به آنچه خویچا در زمین نشان داده، کاملاً شایسته فتح توپ طلاست. تنها بدشانسی او این است که بلافاصله پس از فینال لیگ قهرمانان جام جهانی برگزار می‌شود. در چنین سال‌هایی معمولاً بازیکنی برنده می‌شود که در جام جهانی بدرخشد. او خطرناک‌ترین مهاجم پاری‌سن‌ژرمن است. کنترل فوق‌العاده‌ای روی توپ دارد، سرعتش خیره‌کننده است و در عین حال می‌تواند پاس‌های بی‌نقصی برای هم‌تیمی‌هایش ارسال کند. این بازیکن همه چیز دارد؛ از تکنیک و سرعت گرفته تا ضربه‌های تمام‌کننده عالی. به باور من، مهمترین بازیکن پاری‌سن‌ژرمن است.

همان‌طور که اسنایدر اشاره می‌کند، جام جهانی 2026 در آمریکا، مکزیک و کانادا در راه است؛ تورنمنتی که می‌تواند همه معادلات را بر هم بزند. همان‌گونه که جام جهانی 2022 نقش تعیین‌کننده‌ای در فتح توپ طلای 2023 توسط لیونل مسی داشت، عملکرد بازیکنان در جام جهانی آینده نیز تأثیر مستقیمی بر آرای نهایی خواهد گذاشت.

از همین رو، با وجود شایستگی‌های فراوان، کواراتسخلیا در رتبه‌های پایین‌تری از پیش‌بینی‌ها قرار دارد. گرجستان به جام جهانی راه نیافته و حتی اگر موفق به صعود می‌شد نیز احتمال عبور این تیم از مراحل پایانی چندان بالا نبود.

در مقابل، همین عامل شانس دمبله را برای کسب دومین توپ طلای متوالی افزایش می‌دهد. هرچند او بی‌چون‌وچرا بهترین بازیکن فصل پاری‌سن‌ژرمن نبود اما یکی از مهره‌های کلیدی تیم محسوب می‌شد و فرانسه نیز یکی از جدی‌ترین مدعیان قهرمانی جهان است. اگر خروس‌ها حداقل تا نیمه‌نهایی پیش بروند، دمبله می‌تواند بار دیگر در صدر رقابت قرار گیرد؛ هرچند احتمالاً نه با همان برتری قاطع سال گذشته.

همین موضوع شانس مایکل اولیسه را نیز کاهش می‌دهد. او نه قهرمانی لیگ قهرمانان را در کارنامه دارد و نه در تیم ملی فرانسه جایگاهی بالاتر از دمبله. بنابراین تنها در صورتی می‌تواند معادلات را بر هم بزند که در جام جهانی عملکردی استثنایی و فراتر از انتظار ارائه دهد.

هری کین نیز همچنان یکی از نامزدهای جدی محسوب می‌شود. هرچند او موفق به فتح لیگ قهرمانان نشد اما آمار فردی حیرت‌انگیزش بخشی از این ضعف را جبران می‌کند. اگر کاپیتان انگلیس تیمش را تا فینال جام جهانی هدایت کند و در مسیر رسیدن به آن چندین گل سرنوشت‌ساز به ثمر برساند، به یکی از اصلی‌ترین گزینه‌های کسب توپ طلا تبدیل خواهد شد و اگر انگلیس پس از شصت سال انتظار، سرانجام قهرمان جهان شود، احتمالاً دیگر جایی برای بحث باقی نخواهد ماند.

تنها مشکل آن است که تاریخ جام‌های جهانی همواره روی خوشی به انگلیسی‌ها نشان نداده است؛ در حالی که فرانسه در دو دوره اخیر یک قهرمانی و یک نایب‌قهرمانی به دست آورده است.

دکلان رایس نیز نباید از قلم بیفتد. با این حال، شرایط او تا حدی شبیه اولیسه در مقایسه با دمبله است. رایس اگرچه از نظر کیفیت فنی چیزی کم ندارد اما در مقایسه با کین از سابقه، اعتبار و جایگاه تثبیت‌ شده کمتری برخوردار است. کین سال‌هاست در بالاترین سطح فوتبال جهان بازی می‌کند و طبیعی است که نخستین نامزد انگلیسی‌ها برای کسب توپ طلا باشد.

در کنار همه این نام‌ها، لامین یامال نیز حضوری جدی در این رقابت دارد. ستاره جوان بارسلونا فصلی فوق‌العاده را پشت‌سر گذاشت؛ با 16 گل و 11 پاس گل، بهترین بازیکن تیمش از نظر مشارکت در گل‌های لالیگا شد و در لیگ قهرمانان نیز با 9 تأثیر مستقیم روی گل‌ها، دومین بازیکن مؤثر بارسلونا بود.

تمام این دستاوردها در حالی رقم خورد که او تنها 18 سال دارد و بخشی از فصل را نیز به دلیل مصدومیت از دست داد.

اسپانیا به‌ عنوان قهرمان اروپا و یکی از اصلی‌ترین مدعیان قهرمانی جام جهانی وارد رقابت‌ها خواهد شد. اگر این تیم انتظارات را برآورده کند و یامال نیز درخشش خود را ادامه دهد، حتی نداشتن عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا نیز شاید مانعی بر سر راه او برای رسیدن به توپ طلا نباشد.

 سناریوی جذاب‌تر زمانی رقم می‌خورد که فرانسه، انگلیس و اسپانیا هیچ‌کدام موفق به فتح جام جهانی نشوند. در آن صورت، تقریباً هر نتیجه‌ای در رأی‌گیری نهایی می‌تواند محل بحث و جدل باشد.

برای مثال، اگر پرتغال قهرمان شود، ویتینیا احتمالاً با قدرت وارد جمع سه نامزد نهایی خواهد شد. یا اگر آرژانتین، برزیل، آلمان و دیگر مدعیان جام را بالای سر ببرند، شاید شاهد ظهور نامی کاملاً غیرمنتظره در رقابت توپ طلا باشیم.

آنچه فعلاً با اطمینان می‌توان گفت این است که در سال 2026 هیچ مدعی مطلق و بی‌رقیبی برای توپ طلا وجود ندارد؛ و شاید همین موضوع، جذاب‌ترین بخش ماجرا باشد.

جام جهانی در پیش است، ستاره‌ها آماده درخشش‌ هستند و رقابت برای ارزشمندترین جایزه فردی فوتبال هنوز کاملاً باز مانده است. باقی داستان را زمین مسابقه و رأی‌دهندگان خواهند نوشت اما از همین حالا می‌توان مطمئن بود که بحث‌ها، اختلاف‌نظرها و هیجان پیرامون توپ طلای 2026 تا مدت‌ها ادامه خواهد داشت.