تا ساعاتی دیگر نخستین فینالیست لیگ قهرمانان اروپا با دیدار آرسنال و اتلتیکو در بازی برگشت مشخص خواهد شد. دیدار رفت در مادرید با نتیجه تساوی یک - یک به پایان رسید و برنده بازی برگشت چند هفته دیگر به بوداپست، جایی که فینال برگزار میشود، سفر خواهد کرد. چند سال پیش، اتلتیکو، آرسنال را از رسیدن به یک فینال بینالمللی بازداشت. با این حال، آن زمان دو تیم در لیگ اروپا رقابت میکردند.
آرسنال فصل 17-2016 را در رده پنجم جدول لیگ برتر به پایان رساند. لیورپول با تنها یک امتیاز بیشتر نسبت به تیم آرسن ونگر سهمیه لیگ قهرمانان را از چنگ این تیم درآورد. بله، باشگاه لندنی جام حذفی را فتح کرد اما این موفقیت تأثیری بر صعود احتمالی آنها به مهمترین رقابت باشگاهی اروپا نداشت. ستاره سرخ، کلن و باته، حریفان آرسنال در مرحله گروهی لیگ اروپا بودند. این باشگاه انگلیسی از همان ابتدا یکی از مدعیان اصلی به نظر میرسید و در نهایت نیز به عنوان تیم اول گروه کارش را به پایان رساند.

چهار پیروزی در شش بازی و کسب 13 امتیاز از 18 امتیاز ممکن حاصل عملکرد تیم ونگر در مرحله گروهی بود. آرسنال با سه برد پیاپی شروع کرد اما سپس کمی افت کرد. آنها در لندن برابر ستاره سرخ به تساوی رسیدند و سپس در آلمان با نتیجه یک بر صفر به کلن باختند. در بازی پایانی، آرسنال با نتیجه 6 بر صفر باته را در هم کوبید و صدرنشینیاش را قطعی کرد.
در مرحله یکشانزدهم نهایی، تیم ونگر مقابل اوسترشوندس، تیمی نه چندان قدرتمند از سوئد قرار گرفت. به نظر میرسید آرسنال در بازی رفت با پیروزی 3 بر صفر تکلیف صعود را مشخص کرده است. درست است که آنها در میانه نیمه اول بازی برگشت در لندن دو گل دریافت کردند اما سئاد کولاشیناچ بلافاصله پس از آغاز نیمه دوم گلزنی کرد و هواداران باشگاه انگلیسی را آرام ساخت. آرسنال 2 بر یک شکست خورد اما صعود کرد. در مرحله یکهشتم نهایی نیز آرسنال به راحتی میلان را از پیشرو برداشت. باشگاه ایتالیایی،که انتظارات زیادی از آن میرفت، در مجموع با نتیجه 5 بر یک شکست خورد. آرسنال سپس از زسکا مسکو هم عبور کرد تا مسیر صعود را ادامه دهد.

اتلتیکو مادرید فصل 18-2017 لیگ قهرمانان اروپا را آغاز کرد اما به مشکل خورد. تیم دیگو سیمئونه تنها در یکی از شش بازی مرحله گروهی خود به پیروزی رسید و در نهایت سوم شد. آنها پایینتر از رم و چلسی قرار گرفتند و فقط بالاتر از قرهباغ ایستادند. جالب اینکه اتلتیکو مادرید هرگز نتوانست باشگاه آذربایجانی را شکست دهد (دو نتیجه تساوی بدون گل و یک - یک) و تنها پیروزیاش، برد خانگی 2 بر صفر مقابل حریف رمی بود.
گابی، کاپیتان اتلتیکو مادرید پس از پایان هفته چهارم مرحله گروهی، اظهار نظر جالبی کرد؛ زمانی که احتمال از دست رفتن پلیآف لیگ قهرمانان بسیار بالا رفته بود. او گفت: «بازی کردن در لیگ اروپا مزخرف است. اگر به آنجا برسیم، برای قهرمانی خواهیم جنگید.»
در آغاز سال 2018، اتلتیکو خود را در دومین تورنمنت مهم اروپا دید. اما گابی دروغ نمیگفت؛ این تیم تمام توانش را برای فتح لیگ اروپا به کار گرفت. ابتدا اتلتیکو از سد کپنهاگن گذشت و در مجموع با نتیجه 5 بر یک آنها را شکست داد. سپس نوبت به لوکوموتیو رسید. اتلتیکو در برابر تیم روسی هیچ رحم و مروتی نشان نداد و در مجموع هشت گل به ثمر رساند. آنها واقعاً مجبور نبودند در بازی برگشت تا این اندازه بیرحم باشند.
دیدار یکچهارم نهایی برابر اسپورتینگ لیسبون به آزمونی واقعی تبدیل شد. اتلتیکو تا دقیقه 40 بازی رفت دو گل به ثمر رساند و سپس با برتری نسبتاً راحت راهی پرتغال شد. تیم سیمئونه فقط به یک گل نیاز داشت تا کار حریفش را بسیار دشوار کند اما در عوض، در نیمه اول گل خورد و ادامه مسابقه کاملاً پرتنش دنبال شد. با این حال، اتلتیکو مادرید دوام آورد و به نیمهنهایی رسید؛ جایی که آرسنال در انتظارش بود.
بازی رفت در لندن برگزار شد و برای تیم اسپانیایی شروع خوبی نداشت. اتفاقاً ترکیب اصلی دو تیم شامل پنج بازیکن فرانسوی بود؛ لوکاس هرناندز، آنتوان گریزمان و کوین گامیرو برای اتلتیکو مادرید بازی میکردند و لورن کوشیلنی و الکساندر لاکازت برای آرسنال. علاوه بر این، نباید فراموش کنیم که در آن زمان، آرسن ونگر هدایت تیم انگلیسی را بر عهده داشت. داور مسابقه، کلِمان تورپَن بود؛ همانطور که میتوانید حدس بزنید، او نیز یک فرانسوی دیگر بود.

تنها 75 ثانیه از آغاز بازی گذشته بود که شیمه ورسالیکو، مدافع اتلتیکو کارت زرد دریافت کرد؛ سریعترین کارت زرد در آن فصل لیگ اروپا. در دقیقه 10، این بازیکن کروات دومین کارت زرد خود را گرفت و به همین دلیل، سریعترین اخراج فصل رقم خورد. چه ترکیبی! دیگو سیمئونه از تصمیم تورپَن خشمگین شد. او از محوطه فنی خارج شد، در حالیکه تقریباً تمام بازیکنان اتلتیکو به سمت داور هجوم برده بودند. تورپَن تصمیم اولیه خود را تأیید کرد. در دقیقه 13، اتلتیکو خود را بدون سیمئونه یافت، زیرا داور به دلیل توهین به او، مربی آرژانتینی را از زمین اخراج کرد. هواداران آرسنال با تمسخر برای سیمئونه دست تکان دادند، در حالیکه او زمین را ترک میکرد.
به نظر میرسید میزبان کنترل کاملی بر بازی دارد اما یان اوبلاک تا پایان نیمه اول، با واکنشهای درخشانش، مانع از گلزنی شد. اتلتیکو کمکم مقابل حملات آرسنال مقاومت کرد و سپس به ضدحملههای خطرناک روی آورد.
آرسنال سرانجام در دقیقه 61 به گل رسید؛ الکساندر لاکازت از سد هرناندز گذشت و گل برتری را زد اما اتلتیکو در دقایق پایانی بازی به گل رسید. باز هم یک فرانسوی زننده گل بود؛ گریزمان ابتدا توپ را به تیر دروازه کوبید و بلافاصله در برگشت، خود آن را به تور رساند.در لحظهای که مدافع آرسنال تعادلش را از دست داد و نتوانست واکنش نشان دهد. تیم اسپانیایی با 10 نفر از شکست در دیداری که میتوانست کاملاً از دست برود، گریخت. آرسنال 76 درصد مالکیت توپ داشت و 28 شوت به سمت دروازه زد (در مقابل، اتلتیکو فقط 6 شوت زد) اما این برتری در نهایت به پیروزی تبدیل نشد.
ونگر پس از بازی گفت: نتیجه یک - یک بدترین نتیجه برای ماست. آرسنال باید تمام تلاشش را برای صعود انجام دهد. ما به اندازه کافی کوشش کردیم تا با اختلاف زیادی پیروز شویم اما فرصتهای زیادی را از دست دادیم. تیم بازی را کنترل کرد ولی گل احمقانهای دریافت کرد. اتلتیکو میداند چگونه دفاع کند و چگونه از اشتباهات حریف نهایت استفاده را ببرد.

سیمئونه نیز اظهار داشت: از اخراج خود احساس خوبی ندارم. میدانم چگونه در این زمینه رشد کنم. نمیتوانم چیز بیشتری بگویم؛ هیچ بهانهای ندارم. وقتی اخراج میشوید، واقعاً چیزی برای گفتن وجود ندارد.
این سناریو شباهتی به نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا دارد؛ همان تساوی یک - یک در بازی رفت، همان نارضایتی از عملکرد داور از سوی سیمئونه. دیگو معتقد است داور به اشتباه پنالتی اعلام کردهاست که ویکتور یوکرش آن را به گل تبدیل کرد. البته این بار دو تفاوت وجود داشت: سیمئونه اخراج نشد و مسابقه در مادرید برگزار شد، نه لندن.
اما بگذارید دوباره به وقایع سال 2018 برگردیم: در بازی برگشت، آرسنال برای مدت طولانی مالکیت توپ را در دست داشت و موقعیتهایی در نزدیکی دروازه حریف ایجاد کرد. کوکه و گریزمان فرصتهای خود را از دست دادند اما در نهایت گریزمان توانست با یک پاس دقیق، دیگو کاستا را صاحب موقعیت کند. کاستا در وقتهای تلف شده نیمه اول، دیوید اوسپینا را مغلوب کرد. آن دیدار، دویستوپنجاهمین بازی ونگر در رقابتهای اروپایی بود اما برای آرسنال خوشیمن نبود.
اتلتیکو در نیمه دوم نیز برتری خود را حفظ کرد. آرسنال اگرچه میزبان بود اما زیر فشار دفاع مستحکم اسپانیاییها کاری از پیش نبرد. اتلتیکو حتی به گل دوم نزدیکتر از آرسنال بود. این دیدار، آخرین حضور اروپایی آرسن ونگر به عنوان سرمربی آرسنال بود. سیمئونه که پس از اخراج در دیدار رفت چهار جلسه محروم شده بود، از روی سکوها نظارهگر بازی بود.
ونگر در پایان بازی گفت: بازی سختی بود، آرسنال تمام تلاشش را کرد. به اتلتیکو تبریک میگویم. فکر میکنم آنها این تورنمنت را خواهند برد. آرسنال امروز در یکسوم پایانی زمین چیزی کم داشت. اتلتیکو تا پیش از گل، محتاط و ترسو بازی کرد اما بعد از آن ورق برگشت. من بسیار ناامید و سرخوردهام. پذیرفتن این شکست سخت است. فوتبال میتواند بیرحم باشد.
هشت سال پیش، اتلتیکو تضمین کرد که دیدار مادرید آخرین حضور اروپایی ونگر باشد. اکنون، آرسنال میتواند بازی لندن را به آخرین حضور بینالمللی گریزمان با اتلتیکو تبدیل کند. جالب اینکه، آنتوان در فینال لیگ اروپا همان سال، زمانی که اتلتیکو مادرید مارسی را با نتیجه 3 بر صفر درهم شکست، دو گل به ثمر رساند. گریزمان سپس سفری موفق به روسیه داشت، جایی که به فرانسه کمک کرد تا به بهترین تیم جهان تبدیل شود. آیا تاریخ با قهرمانی در جام ملتهای اروپا و جام جهانی 2026 تکرار خواهد شد؟ یا این بار آرسنال صعود خواهد کرد؟