به گزارش افرنگ خبر /
تصاویر تازه منتشرشده از ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، هواداران فوتبال را شوکه کرد. ژوزه مورینیو، سرمربی کنونی بنفیکا و مربی اسبق رئال مادرید، پس از ۱۳ سال دوری، بار دیگر بر چمن ورزشگاه مقدس کهکشانیها قدم زد. این حضور در آستانه دیدار برگشت پلیآف لیگ قهرمانان اروپا رخ داده است؛ جایی که تیم او باید شکست یک بر صفر بازی رفت را در خانه رئال جبران کند. مورینیو که به دلیل محرومیت نمیتواند تیمش را از روی نیمکت هدایت کند، شخصاً برای بازدید از شرایط ورزشگاه به میدان آمد. او پیشتر اعلام کرده بود که رسانهها را بایکوت کرده و در نشست خبری پیش از بازی شرکت نخواهد کرد. این تصمیم در اعتراض به رأی یوفا مبنی بر محرومیت جانلوکا پرستیانی، ستاره تیمش، به اتهام نژادپرستی گرفته شده است.
مادرید، پایتخت فوتبال اروپا، شامگاه سهشنبه صحنه بازگشتی احساسی و در عین حال جنجالی بود. ورزشگاه سانتیاگو برنابئو که خاطرات تلخ و شیرین بسیاری را در خود جای داده، بار دیگر میزبان یکی از محبوبترین و در عین حال منفورترین چهرههای تاریخ خود شد. ژوزه مورینیو، مردی که هواداران رئال مادرید او را با شکستن طلسم بارسلونا و آوردن یک دوره قهرمانی به یاد میآورند، پس از ۱۳ سال دوری، پای بر چمن این ورزشگاه مقدس گذاشت. اما این بار، او در لباس دشمن حضور یافته است. تصاویر منتشرشده از قدمزدن آرام مورینیو روی چمن برنابئو، بلافاصله در شبکههای اجتماعی ویروسی شد. او که با تمرکزی خاص و نگاهی عمیق در حال بررسی شرایط زمین بود، انگار نه انگار که فردا شب تیمش باید در این ورزشگاه بزرگترین بازی فصل خود را برگزار کند. این حضور کوتاه و بیصدا، به تنهایی از هر کنفرانس خبری پرهیاهویی louder بود. مورینیو ثابت کرد حتی وقتی اجازه صحبت ندارد، باز هم سوژه اول رسانههاست. حضور او در مادرید در حالی رقم خورد که تیمش، بنفیکا، کار بسیار دشواری پیش رو دارد. شکست یک بر صفر در بازی رفت در ورزشگاه دا لوز، کار نماینده پرتغال را برای صعود به مرحله یکهشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا بسیار سخت کرده است. حالا آنها باید در برنابئو و مقابل هواداران پرشور رئال مادرید، دست به کاری بزرگ بزنند. اما نبود مورینیو روی نیمکت، به دلیل محرومیتی که از بازی رفت گرفت، این مأموریت را تقریباً غیرممکن ساخته است. محرومیت مورینیو به بازی رفت بازمیگردد؛ جایی که او به شدت به تصمیمات داور معترض شد. خطایی که داور روی وینیسیوس جونیور نگرفت و میتوانست منجر به اخراج این ستاره برزیلی شود، خشم مورینیو را برانگیخت. اعتراضهای پیاپی او، کارت زرد دوم را برایش به همراه داشت و او را راهی سکوها کرد. حالا در بازی برگشت، ژوائو ترالهایو، دستیارش، باید از کنار زمین تیم را هدایت کند.
اما جنجالها به همین جا ختم نشد. اظهارات مورینیو پس از بازی رفت، آتش این ماجرا را شعلهورتر کرد. او با اشاره به شادی گل وینیسیوس، تا حدی او را در توهینهای نژادپرستانهای که از سوی پرستیانی مطرح شد، مقصر دانست. این صحبتها، بازگشت او به برنابئو را با حساسیت دوچندانی همراه کرد. هواداران رئال که هنوز او را دوست دارند، حالا در دو راهی احساسات و تعصب باشگاهی قرار گرفتهاند. در این میان، پرونده پرستیانی به یک بحران تمامعیار برای بنفیکا تبدیل شده است. یوفا با صدور حکم محرومیت موقت برای این بازیکن به اتهام نژادپرستی علیه وینیسیوس، عملاً او را از این بازی حساس حذف کرده است. باشگاه بنفیکا ضمن ثبت درخواست تجدیدنظر، به شدت به این تصمیم اعتراض کرده و حتی از رفتار خشونتآمیز فدریکو والورده در بازی رفت شکایت کرده است. پروندهای که به گفته روی کاستا، مدیران باشگاه، با پرونده پرستیانی متفاوت است. آرامش مشکوک مورینیو در برنابئو، در حالی ثبت شده است که او تصمیم گرفته در کنفرانس خبری پیش از بازی شرکت نکند. این تحریم رسانهای، در اعتراض به رأی یوفا و برای حمایت از بازیکنش صورت گرفته است. اما در پشت این سکوت، نقشههای پیچیده جنگجوی پرتغالی نهفته است. او که همواره استاد جنگهای روانی بوده، با این حضور بیصدا و امتناع از صحبت، بار دیگر ثابت کرد که میداند چگونه روی اعصاب حریفان رژه برود. فردا شب، هنگامی که بنفیکا و رئال مادرید در برنابئو به مصاف هم بروند، نگاهها نه فقط به زمین، که به سکوها خواهد بود. جایی که ژوزه مورینیو، آقای خاص فوتبال، نشسته و تیمش را از راه دور هدایت خواهد کرد. او که روزی پادشاه این ورزشگاه بود، حالا برای نابودی تیم محبوب سابقش آمده است. آیا او میتواند با بنفیکای ناقص خود، معجزهای در خانه قدیمیاش خلق کند؟
بازگشت به خانه؛ مورینیو و رابطه عشق و نفرت با برنابئو
ژوزه مورینیو یکی از پیچیدهترین روابط عاطفی را با ورزشگاه سانتیاگو برنابئو و هواداران رئال مادرید دارد. او که بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ هدایت کهکشانیها را بر عهده داشت، با شخصیت جنجالی و جنگنده خود، خاطرات عمیقی در ذهن مادریدیها به جا گذاشت. دوران او در رئال با شکستن طلسم بارسلونا و کسب عنوان قهرمانی لالیگا با ۱۰۰ امتیاز در فصل ۱۲-۲۰۱۱ همراه بود. با این حال، پایان کارش در این تیم با حاشیهها و جداییهای پرتنش همراه شد. قدمزدن او روی چمن برنابئو پس از ۱۳ سال، صرفاً یک بازدید فنی ساده نیست. این حرکت نمادین، بار عاطفی سنگینی برای هواداران دارد. بسیاری از آنها هنوز آن مورینیوی پرشور و بامعرفتی را به یاد میآورند که پس از قهرمانی لالیگا، در برنابئو زانو زد و زمین را بوسید. اما اکنون او به عنوان مربی بنفیکا به خانه بازگشته است؛ تیمی که برای نابودی رویاهای رئال در لیگ قهرمانان آمده است. نکته جالب توجه این است که رئال مادرید در این سالها هرگز به طور جدی به بازگشت مورینیو فکر نکرده است. طبق گزارشها، اعتماد کامل مدیریت باشگاه به آلوارو آربلوا و پروژه جدید وجود دارد. این یعنی مورینیو دیگر جایی در آینده کهکشانیها ندارد. همین موضوع میتواند انگیزهای مضاعف برای او باشد تا در این تقابل، تواناییهای خود را به رخ بکشد و ثابت کند که باشگاه در قبال او اشتباه کرده است.
جنگ روانی خاموش؛ تحریم رسانهها به جای کنفرانس خبری
مورینیو در اوج جنجالها، تصمیمی هوشمندانه و در عین حال غافلگیرکننده گرفت. او که به خاطر محرومیت اجازه نشستن روی نیمکت را ندارد، میتوانست در کنفرانس خبری پیش از بازی حاضر شود و با اظهارات تند و آتشین خود، فضای رسانهای را به نفع تیمش منحرف کند. اما او برعکس عمل کرد. او تصمیم گرفت سکوت کند و در نشست خبری شرکت نکند. این سکوت معنادار، خود به یک جنگ روانی تمامعیار تبدیل شد. با تحریم کنفرانس خبری، مورینیو عملاً رسانهها را از دسترسی به مهمترین سوژه خود محروم کرد. این کار باعث شد تمرکز رسانهها نه بر روی حرفهای تکراری و قابل پیشبینی یک دستیار، بلکه بر روی خودِ «حضور» او و سکوتش متمرکز شود. تصاویری که از قدمزدن او روی چمن منتشر شد، در غیاب صحبتهایش، تبدیل به بمب رسانهای شد. او به همه نشان داد که میتوان حتی بدون حرف زدن نیز ترساند. این تحریم در اعتراض به رأی یوفا برای محرومیت پرستیانی صورت گرفت. مورینیو با این کار، هم حمایت تمامعیار خود از بازیکنش را نشان داد و هم به یوفا پیام داد که با تصمیماتش مخالف است. او در واقع با نادیده گرفتن کنفرانس رسمی، نظم معمول این بازیها را بر هم زد و ثابت کرد که قوانین یوفا نمیتواند جلوی جنجالآفرینی او را بگیرد. او حالا به نماد اعتراض تیمش تبدیل شده است.
پرونده پرستیانی؛ اتهام نژادپرستی که معادلات را بر هم زد
جنجالترین بخش این دیدار، بدون شک به پرونده جانلوکا پرستیانی مربوط میشود. اتهام نژادپرستی علیه این بازیکن، آن هم در خطاب به وینیسیوس جونیور، یکی از حساسترین بازیکنان جهان در این زمینه، موجی از واکنشها را برانگیخت. حرکت پرستیانی که صورت خود را با لباسش پوشاند و ادعا شد الفاظی نژادپرستانه به کار برده، به سرعت توسط دوربینها ثبت شد و یوفا را مجبور به واکنش سریع کرد. محرومیت موقت پرستیانی از سوی یوفا، یک ضربه فنی مهلک به بنفیکا بود. او یکی از ستارههای اصلی تیم است و نبودش در چنین بازی حساسی در برنابئو، قدرت هجومی بنفیکا را به شدت کاهش میدهد. بنفیکا ضمن اعتراض به این رأی و ثبت درخواست تجدیدنظر، سعی دارد فضای رسانهای را به نفع خود تغییر دهد. آنها حتی از رفتار خشونتآمیز فدریکو والورده در بازی رفت به یوفا شکایت کردهاند تا نشان دهند که قواعد بازی در هر دو طرف رعایت نشده است. اما فارغ از نتیجه نهایی این پرونده، اصل ماجرا برای فوتبال اروپا یک هشدار جدی است. نژادپرستی همچنان یکی از معضلات بزرگ این ورزش است و برخورد قاطع یوفا با آن، میتواند درس عبرتی برای دیگران باشد. در سوی مقابل، بنفیکا تلاش میکند از بازیکن خود دفاع کند و او را نژادپرست خطاب نکند. روی کاستا، از مدیران باشگاه، تأکید کرده است: «پرستیانی به هیچ وجه نژادپرست نیست.» این پرونده حالا به محوریترین موضوع حاشیهای این دیدار تبدیل شده است.
دوئل تاکتیکی در غیاب معماران؛ آربلوا مقابل دستیار مورینیو
با غیبت مورینیو روی نیمکت، نبرد تاکتیکی این دیدار شکل دیگری به خود میگیرد. در یک سو آلوارو آربلوا، سرمربی جوان رئال مادرید قرار دارد که اعتماد کامل باشگاه را جلب کرده است. او که خود روزی همتیمی مورینیو در رئال بود، حالا باید مقابل تیم استاد سابقش صفآرایی کند. در سوی دیگر، ژوائو ترالهایو، دستیار باوفای مورینیو، وظیفه هدایت بنفیکا را از کنار زمین بر عهده دارد، بیآنکه بداند نیمنگاههای مورینیو از روی سکوها چه دستورات پنهانی را برایش ارسال میکند. مهمترین چالش برای آربلوا، انتخاب خط دفاعی است. غیبت هویسن به دلیل مصدومیت، کار را برای او سخت کرده است. او تنها سه مدافع میانی در دسترس دارد: رودیگر، آلابا و آسنسیو. احتمالاً زوج رودیگر و آسنسیو در قلب دفاع قرار خواهند گرفت که مدتهاست با هم بازی نکردهاند. در سوی دیگر، بنفیکا بدون پرستیانی، باید راهی برای نفوذ به این خط دفاعی پیدا کند. غیبت یک مهاجم مؤثر، وظیفه هافبکهایی مثل اورسنس و سوداکوف را برای گلزنی سنگینتر میکند. وضعیت ستارههای رئال نیز جالب توجه است. والورده و امباپه با وجود آمادگی کامل بدنی، برای این بازی در دسترس هستند. حضور این دو بازیکن تأثیرگذار، قدرت هجومی رئال را چند برابر میکند. اما بنفیکا که در بهترین مقطع فصل خود قرار دارد و با صدرنشین لیگ پرتغال فاصله خود را کاهش داده، تیم خطرناکی است. آنها در بازی رفت هم نشان دادند که میتوانند رئال را اذیت کنند. حالا در خانه حریف و برای جبران نتیجه، انگیزهای دوچندان دارند.
اسلاوکو وینچیچ؛ داور مورد علاقه مورینیو در میان آتش
یوفا با انتخاب اسلاوکو وینچیچ اسلوونیایی به عنوان داور این دیدار حساس، یک حرکت هوشمندانه انجام داد. وینچیچ نام آشنایی برای مورینیو و بنفیکا است و کارنامه مثبتی در قضاوت بازیهای آنها دارد. مورینیو در زمان مربیگری در فنرباغچه، پس از قضاوت وینچیچ در دربی مقابل گالاتاسرای، به شدت از او تمجید کرد و او را داری «شخصیت لازم برای زنده ماندن در این جنگل» خواند. بنفیکا نیز هر دو بازی که با قضاوت او در این فصل انجام داده را برده است. این انتخاب نشان میدهد یوفا قصد دارد جو متشنج این بازی را با یک داور باتجربه و کاربلد کنترل کند. وینچیچ باید بتواند آرامش را به زمین بازگرداند و از تکرار حواشی بازی رفت جلوگیری کند. او با سابقه قضاوت در بازیهای حساس، میداند که کوچکترین اشتباه او میتواند آتش این دربی را شعلهورتر کند. اما نکته جالب، اعتماد مورینیو به اوست. سرمربی پرتغالی که همیشه از داوران شاکی است، این بار دلیلی برای نگرانی ندارد. با این حال، وظیفه وینچیچ بسیار دشوار است. او باید از یک سو مراقب برخورد فیزیکی خشونتآمیز که بازی رفت شاهد آن بودیم (مانند رفتار والورده) باشد و از سوی دیگر، هرگونه حرکت نژادپرستانه یا تحریکآمیز را سریع تشخیص دهد. قضاوت این بازی در ورزشگاهی پرشور مثل برنابئو، در حالی که مورینیو روی سکوها حضور دارد، میتواند بزرگترین چالش فصل برای این داور اسلوونیایی باشد. آیا او میتواند سکاندار این کشتی طوفانی باشد؟
ساعت بازی برگشت رئال مادرید و بنفیکا
دو تیم، چهارشنبه 6 اسفندماه 1404، در دیدار برگشت پلی آف لیگ قهرمانان اروپا، از ساعت 23:30 به مصاف یکدیگر خواهند رفت.
