
به گزارش افرنگ خبر /
توپ طلا، معروفترین جایزه انفرادی دنیای فوتبال، در طول نزدیک به 7 دههای که از عمر آن میگذرد، فراز و نشیبها و داستانهای جذابی را پشت سر گذاشته است.
30 اکتبر (8 آبان) برنده توپ طلای سال 2023 مشخص خواهد شد. نامزدهای اصلی جایزه امسال لیونل مسی، کیلیان امباپه، ارلینگ هالند، کوین دیبروینه و رودری هستند اما تا آن روز و مشخص شدن برنده نهایی، نگاهی خواهیم داشت به سرگذشت این جایزه محبوب و برندگانی که هر یک با بردن این جایزه به خوشبختترین آدم دنیا تبدیل شده بودند.
پوشش زنده خبری
اون سال فرانس فوتبال خیلی انگار برای توپ طلا ذوق نداشت و به جای یه عکس بزرگ واسه برنده، به گذاشتن یه عکس کوچیک از سیووری کفایت کرد.

توپ طلای سال ۱۹۶۱ دوباره به یک بازیکن آرژانتینی رسید که تابعیت یه کشور اروپایی رو گرفته بود. عمر سیووری که اصلیتی آرژانتینی داشت و با تیم ملی کشورش در سال ۱۹۵۷ قهرمان کوپا آمهریکا شد، بعد از انتقال به یوونتوس، تابعیت ایتالیایی را قبول کرد و یه این ترتیب به عنوان یک بازیکن اروپایی توانست در سال ۱۹۶۱ برنده توپ طلا شود؛ بالاتر از لوئیس سوارز اسپانیایی که در آن سال از بارسلونا به اینتر رفته بود و به رقیب مستقیم سیووری تبدیل شده بود. جانی هاینز از فولام در ردهبندی این سال سوم شد و بالاتر از دو چهره سرشناستر قرار گرفت: لو یاشین (دینامو مسکو) و فرانس پوشکاش (رئال مادرید).


لوئیز سوارز که به لوئیزیتو معروف بود، بعد از بارسا رفت اینتر و اونجا دو بار قهرمان اروپا شد. تا این تابستون قبل که فوت کرد هم تنها بازیکن اسپانیایی بود که توپ طلا رو برد (با توجه به اینکه میدونیم دیاستفانو آرژانتینیه).

اینم اولین جلد فرانس فوتبال با عکس بازیکنی که پیراهن آبی و اناری تنشه.

بعد از اینکه ستارههای رئال سه سال پیاپی برنده توپ طلا شدن، این جایزه در سال ۱۹۶۰ به یه ستاره از بارسا رسید: لوئیس سوارز که بالاتر از فرانس پوشکاش (رئال)، اووه زیلر (هامبورگ)، آلفردو دیاستفانو (رئال) و لِو یاشین (دینامو مسکو) قرار گرفت.


دیاستفانو برای دومین بار روی جلد فرانس فوتبال. این بار هم با پیراهن قرمز اسپانیا.

اون سالها رئال پشت هم قهرمان اروپا میشد و عجیب نبود که توپ طلا هم بین ستارههای اونا دست به دست بشه. تو چهار سال اول توپ طلا، سه تا رئالیها، بقیه اروپا یکی!

دو بازیکنی که در دو سال قبل برنده توپ طلا شده بودند، مدعای اصلی توپ طلای ۱۹۵۹ بودند و در نهایت آلفردو دیاستفانو بالاتر از ریموند کوپا قرار گرفت. جان چارلز (یوونتوس)، لوئیس سوارز (بارسلونا) و آگنه سیمونسون (اورگریت) نفرات بعدی بودند.

اینم یکی از آخرین عکسای آقای ریموند کوپا با توپ طلاش و ماکتی از سه تا قهرمانی اروپاش با رئال، قبل از اینکه سال ۲۰۱۷ از دنیا بره.

اینم جلد فرانس فوتبال برای انتخاب ریموند کوپا؛ اولین فرانسویای که این جایزه رو برد.
مهر 1402 ساعت 15:38
این دومین سال پیاپی بود که یه ستاره از رئال برنده توپ طلا میشد. از ۱۶ روزنامهنگاری که در رای گیری سال ۱۹۵۸ شرکت داشتن، ۱۴ نفر کوپا را به عنوان نفر اول انتخاب کردن. دیاستفانو، برنده سال قبل، در رایگیری سال ۱۹۵۸ حتی یک رای هم نیاورد!

بعد از دوبار قرار گرفتن در رتبه سوم، ریموند کوپا بالاخره در سال ۱۹۵۸ برنده توپ طلا شد. قهرمانی با رئال در اسپانیا و اروپا و سومی در جامجهانی با فرانسه باعث شد تا بالاتر از هلمون ران (روت-وایز اِسِن)، ژوست فونتن (اِستاد ریمس)، کورت همرین (فیورنتینا) و جان چارلز (یوونتوس)، برنده توپ طلای این سال بشه.

این توپ طلای دیاستفانو هم در اختیار بنیاد پله بود که دو سال پیش حدود ۷۰ هزار یورو فروخته شد.

شانسی که دیاستفانو آورد این بود که بعد از رفتنش به رئال مادرید، تابعیت اسپانیا گرفت و اینجوری شد بازیکن اروپایی و مثل خیلی از ستارههای آمریکای جنوبی در حسرت توپ طلا نموند. فرانس فوتبال هم واسه اینکه نشون بده دومین برنده توپ طلا اسپانیانیه، جورابشو زرد و قرمز کرد.

توپ طلای سال ۱۹۵۷ به لطف درخشش در راه قهرمانی در جام باشگاههای اروپا با پیراهن رئال به آلفردو دیاستفانو رسید. ستاره آرژانتینی که بعد از تغییر تابعیت، اسپانیایی شده بود، بالاتر از بیلی رایت (وولورهمپتون)، ریموند کوپا (رئال)، دانکن ادواردز (منچستریونایتد) و لاژلو کوبالا (بارسلونا)، دومین برنده توپ طلا شد (استنلی میتوز در رای گیری این سال هفدهم شد).

البته انگار خیلی هم قدر استاد رو ندونستن تو خونه، اینجوری شد که تو یه سفر به چک، عاشق مترجمش، میلا وینترووا، شد اما بعدا فهمید که خانم جاسوس هستن! با این وجود از همسر اولش، بتی، جدا شد و با میلا ازدواج کرد. میلا سال ۱۹۷۷ از پلیس مخفی چک جدا شد و آنها تا پایان عمر با هم زندگی کردند و به فاصله چند ماه از دنیا رفتند.

اینجا هم توپ طلا رو برده خونه، نشون زن و بچه بده که بدونن با چه گوهر کمیابی دارن زندگی میکنن!

متیوز که فوتبال رو از ۱۷ سالگی شروع کرده بود، تا ۵۰ سالگی به فوتبال حرفهای ادامه داد. اون که اولین فوتبالیستیه که لقب شوالیه دریافت کرد (سال ۱۹۶۵)، تو تمام طول دوران حرفهایاش حتی یک کارت زرد هم نگرفت. بهترین بازی دوران حرفهایش به فینال جام حذفی انگلیس در سال ۱۹۵۳ مقابل بولتون برمیگرده که به "فینال متیوز" شهرت داره.

اینم جلد مجله فرانس فوتبال که انتخاب استنلی متیوز به عنوان برنده توپ طلا رو اعلام کرده. اون موقع هنوز از فوتوشوت و اینا خبری نبود.

اولین توپ طلا به استنلی میتوز رسید؛ ستاره باتجربه فوتبال انگلیس که در آن زمان ۴۱ ساله بود، بالاتر از آلفردو دیاستفانو، ریموند کوپا، فرانس پوشکاش و لِو یاشین، تونست اولین توپ طلا رو ببره. البته همونطور که میبینید همچنین توپی هم نبوده و بیشتر گوی طلایی بوده. حالا جلو بریم میفهمید چه سالی توپ طلا شد این توپ طلایی که الان هست. مراسم رو هم که میبینید دیگه. انگار دارن وسائل داماد رو باز میکنن!

این جایزه اول با رای روزنامهنگارای ورزشی اروپا داده میشد (هر کشور یک نفر) و از سال ۲۰۱۰ به رای روزنامهنگارایی از سراسر دنیا. روال رایگیری هم اینجوریه که هر نفر میتونه ۵ بازیکن رو انتخاب کنه و به نفر اول، ۵ امتیاز، نفر دوم ۴ امتیاز، نفر سوم ۳ امتیاز، نفر چهارم ۲ امتیاز و نفر پنج هم ۱ امتیاز داده میشه.
توپ طلا رو ژاک فران، سردبیر مجله فرانس فوتبال از سال ۱۹۵۶ راه انداخت و قرار شد به بهترین بازیکن اروپا داده بشه. تا سال ۱۹۹۴ هم روند همین بود تا اینکه معیار انتخاب تغییر کرد و شد "بهترین بازیکن حاضر در باشگاههای اروپایی" و این زمینه انتخاب ژرژ وهآ در سال ۱۹۹۵ شد. سال ۲۰۱۰ توپ طلا با جایزه سال فیفا ادغام شد و همین باعث شد تا تبدیل بشه به جایزه بهترین بازیکن جهان و اون محدودیت حضور در باشگاههای اروپایی هم برداشته بشه و این روال بعد از جدا شدن از جایزه سال فیفا در سال ۲۰۱۶ هم ادامه پیدا کرد.
ارسال نظرات